Heerlijk om op een hier nog niet brandend stukje Frans platteland te lezen dat het WK voetbal lekker door ettert omdat het aan zichzelf verslaafd geraakte Zwitserse aandachstorgel Gianni Infantino woeste plannen heeft om het allerleukste voetbaltoernooi van onze planeet voor een groot deel te verkopen aan megalomane crypto-idioten en psychotische kapitalisten. Infantino zou er zelf financieel redelijk op vooruit gaan. In plaats van zes zou hij de komende jaren zesenvijftig miljoen dollar gaan vangen. Maar daar gaat het hem vast niet om. Het gaat deze goedzak om de liefde voor het spelletje.
Zal onze pandjesprins Bernhard met hem meedoen nu hij besloten heeft om geen huisjes meer te melken? Ik las dat Zijne Hoogheid zijn zuurverdiende centen in AI wil gaan stoppen. Goed moment nu die wereld totaal is ingestort. In Zuid-Korea vliegen de suïcidale beurshandelaren volledig bankroet uit de ramen van hun wankelende wolkenkrabbers. En toen dacht onze koninklijke Ben Bril: daar ga ik nou eens vrolijk op inzetten.
Ondertussen begrijp ik dat de meeste voetbalbonden niet meedoen met dit volstrekt belachelijke plan. Maar Gianni zet zijn plan voorlopig ijzerenheinig door. Als we niet uitkijken wordt het volgende WK in 2030 in de nieuwe Amerikaanse staat Groenland georganiseerd door een nieuwe FIFA onder voorzitterschap van Elon Musk. Inderdaad: de mataglap-miljardair die hardop droomt over wedstrijden tegen Mars en Jupiter die gespeeld gaan worden op de neutrale maan. Dan kan linke Leo Messi nog makkelijk een keer meedoen. Net als Christiano Ronaldo.
Of Gianni bij die WK 64 landen bij elkaar krijgt? Vast en zeker. De Falklandeilanden tegen het Franse deel van Sint Maarten kan een interessante topper worden. Met Donald Trump in de milde strafcommissie.
Zacht hoor ik mezelf zuchten: “Wat was voetbal ooit leuk”. Bijvoorbeeld in de tijd van de deze week overleden hondstrouwe Franco Baresi. De volksheld die meer dan 700 wedstrijden voor zijn AC Milan heeft gespeeld en die nooit en te nimmer voor een ander shirt heeft gekozen. Een soort Sjakie Swart dus. Onze eigen Mister Ajax die zijn kwakkelende clubje deze week voorzichtig zag opkrabbelen.
Ondertussen baal ik hier in het brandgevaarlijke Frankrijk dat ik niet op Sicilië ben. Daar is namelijk bij het mij zeer bekende Marina di Ragusa tijdens een politiecontrole van een motorboot met pech een kleine 700.000 euro aan contanten overboord gegooid. Dat geld spoelde donderdag aan op het strand van het badplaatsje en zorgde voor heftige taferelen. Wat had die Infantino daar graag op een handdoekje gelegen. En wat jammer dat dit criminele mazzeltje niet bij het Spaanse Ceuta plaatsvond. Dan hadden tienduizenden arme Marokkanen kunnen zwemmen in het geld. En dan? Op naar ons land om daar het gezellige gastvrije Brabantse gehucht Engelen op te kopen. Misschien een leuk idee voor een mooie streekroman. Geestig dat ze er in Brabant voor vechten om de meest verschrikkelijke martelboerderijen met tienduizenden stuks pluimvee te behouden, terwijl ze bloednerveus worden van vijftig gelukzoekers die gevlucht zijn uit hun landen vol honger en geweld. Ik ga mijn vriend Guus Meeuwis toch eens vragen of hij zijn liedje over zijn jofele provincie waar altijd licht brandt toch nog eens wil nakijken. Er kunnen wel wat regeltjes iets actueler worden.
Ik zit hier vakantie te vieren op letterlijk hete kolen. De hele dag kijk ik angstig om me heen of ik niets zie of ruik. We hangen met z’n allen zo dicht mogelijk bij het zwembad zodat we bij de minste geringste vonk kunnen plonzen. Heerlijk om te lezen dat hier in de buurt ook mijn collega George Clooney zich niet op zijn gemak voelt. Hij heeft zijn dorp al moed ingesproken. Mijn vrouw hoopt dat we bij hem in de noodopvang komen. Dan hebben we bij thuiskomst een verhaal. En er is een barbecueverbod. Niemand mag een vonkje maken. Totaal mee eens. Tot afgelopen woensdag. Ik was naar supersaai paardenrennen in Nice. Na afloop bleef iedereen hangen. Er was namelijk een supersonisch vuurwerk. Lang geleden dat ik zo hard gelachen heb.
