Of ik afgelopen vrijdag aandeeltjes van het ruimtebedrijf van Elon Musk gekocht heb? Ik moet steeds aan Nina Storms denken. Zij naaide in het jaar 2000 een hoop lieve losers met een soortgelijke beursgang van World Online. Een inmiddels vergeten schandaalakkefietje waar ik u graag nog even aan herinner. Als je daar toen niet aan meedeed was je een zogenaamde dief van je eigen portemonnee. Later bleek het precies andersom. Als je wel meedeed was je gewoon hartstikke blut. Failliet zonder doorstart.
Natuurlijk heb ik daar toen niet aan meegedaan. Ik ben niet gek, maar ik heb er in een oudejaarsconference wel een klein gebbetje over gemaakt. Hierna werd mijn manager een tijdje door Nina zelf lastiggevallen. Lamlendige telefoontjes van een gekwetste ziel vanuit een of andere megalomane villa aan de andere kant van de oceaan. Ze wilde mij spreken. Maar ik had geen tijd. En geen zin. Ik kreeg ook nog een boze mail van haar liefhebbende echtgenoot Pietje Storms, die ooit als Breekijzer opkwam voor arme mensen die door iets of iemand besodemieterd waren. Op een gegeven moment smolt het breekijzertje en stapte hij smoorverliefd over naar de puissant rijke Nina. Een Donald Pols avant la lettre.
Door de lawaaierige beursgang van het ruimtebedrijf van marsmannetje Elon moet ik steeds aan de toen woedende Nina & Pietje denken en ik word daar zeer vrolijk van. Het is overduidelijk lente.
Ik vraag mij af of Pietje en Nina toen tijd hadden voor boze aandeelhouders, die zich door het tweetal zwaar belazerd voelden. En of het bulkende setje nu een paar aandeeltjes SpaceX gekocht heeft? Gaan zij, als de koers binnenkort in elkaar lazert, Musk bellen? Ik vrees dat het management van de psychotische biljonair hen dan vertelt dat meneer Musk te druk is met andere zaken.
Zoals? De ruimte vervuilen met nog meer AI-datacenters, een basis op de maan en het organiseren van passagiersvluchten naar Mars. Gekte? Ja! En mensen stoppen daar gulzig hun geld in.
Over gulzig geld gesproken: het WK is begonnen en behalve de doelpunten heb ik nog niks gezien. Ja, die kinderachtige Vredesbeker, die Trump laatst van FIFA-baas Infantino kreeg uitgereikt. Die kwam weer tig keer langs. Twee verstandelijk gehandicapte pubers die elkaar een schouderklopje geven. Ze beloofden een open en inclusief toernooi. Ondertussen houdt dezelfde Donald de halve delegatie van Iran tegen omdat hij in oorlog is met dat land. Een oorlog die deze vredesbekerbezitter zelf begonnen is. Misschien leest Infantino geen kranten. En ook een Afrikaanse scheidsrechter werd de toegang tot de VS geweigerd. Toeval dat hij zwart is?
Is het een idee om de FIFA te laten fuseren met de FVD? Woensdag zag ik een documentaire over dit miljoenen graaiende bruinhemdenclubje en was eerlijk gezegd geen seconde verbaasd over de grommende feiten die ex-sekteleden naar buiten brachten. Vooral die Lidewij de Vos, de onvervalste reïncarnatie van de weduwe Rost van Tonningen, werd neergezet als het zielige poppenkastpoppetje van de extreemrechtse partijtop. Lammetje Lidewij kan zo in een internationaal voetbalbestuur.
Ik kijk naar de wereld vol gonzende drones die als apathische bijen over grote delen van de planeet zwermen. Af en toe wordt hun gegons overstemd door het lawaai van een juichend stadion dat via miljoenen televisies de wereld heel even op zijn kop zet. Of door amateurs in een explosievenfabriekje onder een sportschool. Of binnenkort door blije aandeelhouders die de koers van hun SpaceX-aandeeltjes hebben zien stijgen. Of door hun gejammer omdat het mis is gegaan. Net als met de aandelen World Online in 2000, die via het Italiaanse Tiscali en het Nederlandse KPN uiteindelijk zijn opgelost in het vredige niets.
Maar het mooiste zou het zijn als het wel goed gaat met SpaceX en Elon samen met Donald Trump, diens voormalige kompaan Bibi Netanyahu en Infantino triomfantelijk naar Mars verdwijnen. Een retourtje? Nee, een enkeltje. Een geblesseerd enkeltje waardoor ze daar altijd moeten blijven. Als Donald zijn giftige Vredesbeker maar niet vergeet.
