Trump liep deze week een blauwtje. Een bont blauwtje. Niet geheel onverwacht, maar dat het zo stevig zou zijn…
Hij zag er na de uitslag verslagen uit. Lijkbleek en niet meer dat kerngezonde oranje. Radeloos en zonder een vonkje vuur. Geen onvertogen woord over verkiezingsfraude of dat hij de nederlaag juridisch ging aanvechten omdat er gesjoemeld zou zijn. Niks van dat al. Alleen een paar geriatrische babbeltjes over een vijvertje zonder algen en een of ander zielig danszaaltje. Dat had hij toch maar bereikt. Cabaretier in topvorm. Op zijn triomfboogje in Washington moet hij nog even wachten. Tegenstanders van dit megalomane bouwwerk gaan er namelijk alles aan doen om het kreng tegen te houden.
Jammer. Ik ben namelijk vóór het bouwen van zo’n barokke boog. Omdat het goed aangeeft hoe ziek de president was. Hij krijgt dit prul niet van zijn dankbare volk, maar hij biedt het aan zichzelf aan. Leuk voor zijn kiezers, dat ze nog jaren dagelijks geconfronteerd worden met zijn krankzinnige monument.
Hij mag nog twee jaar vetoën en dan is de wereld van hem af. Is het een idee om hem onder te brengen op het beroemde Slot Neuschwanstein in de bergen van Beieren? Of dat ze in een van de Disneylandjes een kopie van dit ooit door de sprookjeskoning Ludwig II gebouwde kasteel neerzetten. En dat hij dan een paar kompanen mee mag nemen. Bijvoorbeeld zijn trouwe miljardairsvriendje Elon Musk. Die krijgt een torenkamer waar hij elke nacht naar zijn eigen satellieten mag staren. Een vleugel voor voetbalbobo Infantino lijkt me ook wel wat. Wel met een grote kluis om zijn van de FIFA gejatte geld in op te bergen. Hij mag het elke avond tellen. Een flinke zaal voor Donald zijn vriendje Netanyahu lijkt me ook wel wat. Misschien is het aardig om dat appartement van kermende muren te voorzien. Dat wordt live ingejammerd door stervende Gazanen. Op de oprijlaan naar zijn laatste onderkomen komt een klein pompstation waar je uitsluitend diesel kan tanken. Poetin is daar uiteraard de onderdanige bediende. Ze verkopen er geen snoepgoed, wel ICE!
Verder komt er een kinderpornoparadijs in de Jeffrey Epsteinzaal waar de aan lager wal geraakte Andrew Mountbatten de kaartjes knipt en na elke vertoning de vlekken uit de stoelen verwijdert. Als hulpje krijgt hij de vader van Meghan Markle.
Een mooie herinnering aan het eerste kwart van deze eeuw, een bijzonder tijdperk waarin er bijna meer miljonairs waren dan gewone mensen. Ook in Nederland? Juist in Nederland. En daar was een partijtje dat voor de belangen van deze afgevulde krenten opkwam. Ik heb het over de dan inmiddels verdwenen VVD, een clubje dat gesneuveld is omdat ze zich onder leiding van een chronisch jokkebrokkende Dilan Yesilgöz halsstarrig vastklampten aan hun eigen zuinigheid. Waarom zou je met je veel te veel geld andere mensen helpen? Goeie vraag! Gemakkelijk antwoord.
Wel jammer dat Jesse Klaver deze week tijdens het debat de verjaardag van zijn zoontje misbruikte. Dat kinderfeestje had hij moeten laten lopen om met het minderheidskabinet te babbelen over het snode belastingplan. Tranentrekkerig volkstoneel waarmee onze Jesse waarschijnlijk de zwangere premier emotioneel wilde laten wankelen. Dat zoontje moet vast in therapie omdat papa het landsbelang voor liet gaan. Voor zijn eigen bloedje! De socialistische bruut. Misschien mag dat jochie later ook in het Trump-kasteel waar hij zachtjes in de kelder zijn verschrikkelijke jeugd weg mag snikken.
Ondertussen klamp ik me vast aan een Italiaanse kok die ontslagen is omdat hij principieel weigerde om ananas op een pizza te flikkeren. Geef die man een triomfboog in Rome, Napels en Palermo! En verder werd ik donderdag zielsgelukkig van het gesprek tussen Jeroen Pauw en de nog immer gewiekste Mark Rutte, die niet mekkert over een verkeerd gevallen drone’tje meer of minder. Zoals hij zich vroeger door het Nederlandse politieke landschap floot, zo fietste hij nu vrolijk langs de oorlogen, vluchtelingenpolonaises en andere brandhaarden. Nog milder dan vroeger. Waarop ik zachtjes dacht: hij zal toch niet zwanger zijn?
