Nu Yesilgöz besloten heeft dat Rusland officieel onze favoriete vijand is en WOIII wat haar betreft kan beginnen, ben ik serieus aan het kijken waar ik eventueel naar toe kan als Poetin begint met het elimineren van onze kikkermonarchie. Toen onze minister van Defensie haar ferme woorden had uitgesproken wist ik zeker dat de Tweede Kamer voor een spoeddebat werd teruggeroepen om een aantal grote zaken te beslissen. Dat terugroepen bleek inderdaad het geval. Het ging echter niet om de wat voorbarige uitspraken van onze Dilan, maar of de regenboogvlag dit weekend op ons parlementsgebouw mag wapperen. Omdat het zondag coming-outdag is. De SGP was uiteraard tegen. Die gereformeerden vinden dat er op zondag sowieso niks mag wapperen en zeker geen vlag die opkomt voor de lhbtkukelekugemeenschap. Ik vind het wel mooi en ben zeer benieuwd welk dundoek er maandag aan de Haagse Tweede Kamermast hangt. Dan is het namelijk Wereld Reuma Dag en Dag van de Onthaalouder. Dat is vaak een jonge moeder die kansloze kinderen opvangt in de huiselijke kring. Die club heeft ongetwijfeld een eigen vlag en misschien is het een idee om die dan aan een kromgebogen vlaggenstok te binden zodat de reumaklanten zich ook vertegenwoordigd voelen. Verder is het komende week ook nog de Week van de Pijn. Om welke pijn het gaat is me niet geheel duidelijk, maar misschien is het gemakkelijk als iedereen dat zelf invult. Van gebroken hart tot sleutelbeen en van een paar gekneusde rugbyribben tot een kansloze kwaal. Een psychiatrische patiënt die als oorlogsveteraan met een rijtje vierdaagsemedailles een concentratiekampverleden heeft verzonnen telt ook mee. Net als Camiel Eurlings met zijn goedkope Ali Baba-batterijtje.
Donderdag blijft de vlaggenstok leeg omdat het dan de Dag van de witte stok is. Het feestje voor de blinden. Volgende week zaterdag kan de stok ook leeg blijven omdat het dan de Internationale Dag van de uitbanning van de armoede is.
Verder hebben we deze maand nog de dagen van de Verzorgende en de Zorgkundige en een kleine week later de dag van de Ergotherapeut. Onze Vlaggenhijser des Vaderlands heeft een druk maandje voor de boeg. Als Poetin ons tenminste nog niet weggevaagd heeft.
Dat is wel leuk voor De Bondgenoten. Dan zijn zij namelijk de laatste winnaar van de felbegeerde Gouden Televizier-ring. Ik heb het nu over een tv-prul uit de hoge hoed van John de Mol. Zelf heb ik het programma nooit gezien, maar ik begrijp dat het een variatie is op Big Brother. Gekneusde zielen in een hal die 100.000 euro kunnen verdienen. Volgens Angela de Jong zijn het allemaal mediageile types. Een geweldige uitspraak van een cameraverslaafd testbeeld. Deze Rotterdamse babbelcitroen zit drie keer per dag in een of ander praatprogramma te kakelen over iets waar ze ’s morgens in het lokale sufferdje ook al over geschreven heeft en dan gaat ze los op een tiental krakkemikkige zielenpoten die proberen een tonnetje uit de goed gevulde portemonnee van Talpa-Johnnie te kloppen. Dat is toch humor?
Over de Nederlandse televisie gesproken. Zelf was ik deze week gast bij Renze op RTL4 omdat ik sinds kort ambassadeur van Metakids ben. Dat is een stichting die opkomt voor kinderen met metabole ziekten. Wat ik als ambassadeur moet doen? De naamsbekendheid van Metakids aanwakkeren en zoveel mogelijk geld binnen harken voor de broodnodige onderzoeken. In mijn ogen een zinvol klusje.
Tegenover mij zat Gordon, die gast was omdat hij een aantal kilo’s was afgevallen. Ik hoor u nu denken: dus als ozempicwonder mag je talkshowgast zijn? Ja, dan ben je een serieus onderwerp. Ik vroeg aan Renze of ik aanstaande maandag terug mocht komen omdat ik dan naar de tandarts ben geweest.
U leest het goed: ik wil weg. Zeker nu ik weet dat ons OM zo lek is als een mandje. Poetin en Bolle Jos lezen al jaren mee. Waar ik heen wil? Naar de VS. Daar maken ze in elk geval leukere televisie. Binnenkort gaan ze daar de executies van terdoodveroordeelden live uitzenden. Alleen de vuurpelotons. Anders duurt het veel te lang.
