De Italianen zijn wereldberoemd om hun ijs, maar als ik de Nederlandse schaatsers mag geloven gaan zij op de Olympische Spelen om de medailles strijden op een baan die gemaakt lijkt van vanille en citroen. Ik weet niet of dat erg is. Ja lullig als je iedere seconde van je jeugd in dat saaie Thialf hebt rondgehangen om in 2026 in Italië olympisch goud te halen, maar asbest in de zandbak van je kleuter lijkt me erger.
Dat laatste las ik in een klein berichtje. En nu ben ik zo benieuwd naar de maffiose speelzandhandelaar die wist dat deze kankerverwekkende vezels in het door hem geleverde goedje zaten. Gooide deze oetlul deze rommel ook in de zandbak van zijn eigen kinderen? Heeft deze eikel uit een soort schuldgevoel een groot bedrag overgemaakt aan KiKa?
Of ik van dit soort nieuws somber word? Ja, net als dat ik behoorlijk van slag raak als ik hoor dat er allerlei extreemrechtse jojo’s op de lijst van Forum voor Democratie staan. Types die in het verleden de meest verschrikkelijke dingen naar elkaar appten. Zoals de verheerlijking van de moordenaars Anders Breivik en Brenton Tarrant, die in die kringen ‘het goddelijke duo’ werden genoemd. Inmiddels zegt de woordvoerder van het FVD dat dit humor was. Ik vrees dat ze met zijn allen keihard gebulderd hebben. En u weet: lachen is gezond.
Terwijl ik zelf ook wel weer een beetje moest lachen toen ik die Britse politicus Peter Mandelson op een foto in zijn boxer zag staan in het toenmalige pedowalhalla van de jolige Jeffrey. Nu weten we dat een kamertje verderop Andrew Mountbatten-Windsor, die toen nog als heuse prins door het leven ging, zich over een bange bakvis boog. Op de foto zat het onderkruipsel op zijn knokige knietjes, terwijl het bibberende meisje van zeventien op dat moment wist dat deze koninklijke hoogheid binnen de kortste keren op majesteitelijke wijze bij haar zou binnendringen. Ik vraag me af of hij op dat moment aan zijn oude moeder dacht. Ik bedoel die lieve, meestal wat preuts ogende koningin Elizabeth, die ik altijd verdacht heb van het consequent dragen van wollen kriebelondergoed. Of deed zijn moeder toen even niet ter zake? En zijn kinderen? Zijn ex scheen het daarentegen heerlijk voor hem te vinden.
Terug naar Lord Peter Mandelson. Deze Britse socialist had zijn portemonnee, waar Epstein even daarvoor 75.000 dollar in gepropt had, hopelijk veilig opgeborgen in een kluisje. Misschien wel in hetzelfde kastje waar hij een paar uur eerder de geheime papieren bewaarde die voor de rijke en beroemde vrienden van Jeffrey miljarden waard waren.
Aan de bar van het kinderbordeel, waar aan de muren foto’s van de Nederlandse schoonheden Yfke Sturm en Sylvia Geersen hingen, zat Bill Clinton misschien wel tegen Elon Musk te pochen over de vurige Monica Lewinsky. Dat heerlijke ding dat zich ooit onder Bill zijn bureau in het Witte Huis verstopt had om het de president een beetje naar de zin te maken. Twee deuren verder zat Jeffrey op dat moment misschien wel fanatiek met Poetin te bellen en probeerde hij de toen nog redelijk verse Kremlintsaar over te halen om ook een keer zijn gast te zijn in het pedoparadijs. Hij wilde hem desnoods graag met de Lolita-express persoonlijk komen ophalen. Een aantal bevriende oligarchen zal toch ook wel welkom zijn geweest bij de gastvrije zedendelinquent wiens ex de meisjes regelde?
En begrijp ik nou dat Bill Gates een antibioticakuurtje nodig had voor zijn vrouw omdat hij haar misschien besmet had? Nee, niet met een computervirus. Of is dat allemaal fakenieuws?
Ook interessant dat de Noorse kroonprinses lekker met Jeffrey zat te appen terwijl haar zoon zijn exen een voor een lag te verkrachten. Tja, soms ben je gewoon te druk om op te voeden.
Ik ben een beetje stil door deze tsunami aan smerige bordeelberichten over al die chantabele klootzakken en weet ondertussen wat u denkt: de columnist wordt oud. Dat kankerverwekkende speelzand? Dat bestaat niet en heeft-ie gewoon verzonnen.
