Ja, ook ik moest heel diep zuchten toen woensdag het verdrietige bericht kwam dat de bijzondere en eigenzinnige Paulien Cornelisse was overleden. Ik kende haar niet goed, maar waardeerde haar werk enorm. De troostende toon van haar bijzondere columns, de rare wendingen in haar voorstellingen en ze was bovenal, als ik haar tegenkwam op een of ander feestje, de vriendelijke collega die mijn vrouw en mij veel vragen stelde. Dat is niet echt een gewoonte in het best wel zompige kleinkunstwereldje.
Ik was jaloers op de lenige inhoud van haar hoofd en op haar verwonderde ogen waarmee ze tegen zaken aankeek. En die ze op haar geheel eigen wijze opschreef. In ons summiere gezamenlijke appverkeer zag ik dat ik haar ooit gevraagd heb of ik een grapje van haar mocht lenen voor mijn oudejaarsconference. Tuurlijk mocht dat.
Vaak dacht ik na een door haar geschreven column: hoe werkt dat hoofd van Paulien? Wat kan ze prachtig vlechten met onderwerpen en woorden. Jaloersmakend dat hoofd van Paulien Cornelisse dat ik vanaf nu graag het PC Hoofd noem. Misschien een idee om de PC Hoofdprijs te bedenken voor de cabaretier of columnist met de meest grillige, zacht gestoffeerde bovenkamer.
Maar ondertussen ben ik alweer verdwaald in het actualiteitenmoeras waarin ik hoorde dat 10 tot 15 procent van ons volk vindt dat je een vrouw af en toe een hijs voor d’r treiter mag geven. Dit nieuws werd bekend in de week dat onze premier ook riep dat mensen die de rechten van vrouwen, minderheden en lhbtqia+-types willen inperken “vol op hun bek” moeten worden geslagen. Geen idee of dat zijn eigen woorden waren of dat ze hem door AI in de mond waren gelegd. Inmiddels heeft hij excuses aangeboden. Een slippertje van zijn tong. Maar het leeft dus wel in het hoofd van onze eerste minister. Het zou ook een onderdrukt verlangen kunnen zijn.
Het was sowieso een licht agressief weekje met de opgestoken middelvinger van minister David van Weel naar Bolle Jos in Sierra Leone. Of was dat meer naar de regering daar?
Maar terug naar het vrouwenmeppen. Nee, geen woord over Eurlings. Wat ik uit het onderzoek niet begreep is of het om je eigen vrouw gaat of ook om vreemde vrouwen. Vindt een klein deel van ons volk het misschien ook goed als je zomaar een willekeurige dame in een supermarkt af gaat rossen omdat ze te lang bij de pastasauzen staat te treuzelen? En vanaf welke leeftijd mag je een vrouwelijk peutertje verrot schoppen? En zijn er speciale regels voor bejaarden? Dat je na haar negentigste je handen thuis moet houden omdat ze dan te breekbaar is?
Ik lees over dat soort onderzoeken altijd met zware verbazing. Hoe zijn die vragen gesteld? Mondeling en oog in oog met de gestoorde die vindt dat een corrigerend klapje wel mag? Of lekker laf schriftelijk? En waar vraag je het? In de hal van een christelijke kerk of op een voetbaltribune vol doorgesnoven hooligans? Verder denk ik dat veel mensen braaf antwoorden dat ze vinden dat dat niet mag, terwijl ze thuis regelmatig de handjes laten wapperen. Als ik politieagenten en huisartsen moet geloven, wordt er in veel huizen stevig gemept. Niet alleen in de achterstandswijken, maar ook in de lommerrijke lanen in Blaricum, Wassenaar en Vught. En niet te vergeten: ook in mijn eigen Amsterdamse grachtengordeltje is het regelmatig raak.
En mogen vrouwen mannen slaan? Is dat een onderzoekje waard? Dertig jaar geleden verscheen een vader op het schoolplein van onze kinderen met een dicht getimmerd oog. Hij had bij hem thuis redelijk dronken aan een vriend zitten vertellen wat hij in Yab Yum had uitgevroten en was vergeten dat zijn vrouw in de niet al te grote woning alles kon horen. Zij schreeuwde midden in zijn erotische betoog dat ze dit altijd al dacht. De volgende dag vertelde hij dat hij in het donker heel dom tegen een deur was aangelopen. Zo kan je je vrouw natuurlijk ook noemen.
