Na een maand Sicilië keerde ik terug naar ons land in de hoop dat ik met een smoes naar het stadhuis geroepen zou worden om van Femke een lintje in mijn maag gesplitst te krijgen, maar helaas. De koning had waarschijnlijk belangrijker zaken aan zijn hoofd.
Wel heerlijk om terug te zijn in ons welvarende landje. Ik schoot onbedaarlijk in de lach toen een mevrouw mij deze week op een Amsterdams terras vertelde dat ze met haar ex een teckel deelt en dat ze dat co-teckelschap noemt.
Nog vrolijker werd ik toen ik op maandag zag hoe fanatieke buurtbewoners alvast reuze druk waren met het afplakken van stukjes stoep omdat ze zeven dagen later op een comfortabel plekje hun Koningsdagrommel willen verkopen. Ik herhaal: zeven dagen later! De felle manier waarop ze dat woordje Bezet op de klinkers stonden te krijten. Gewoon droeve Duitse toeristen die hun handdoekje zo vroeg mogelijk aan de rand van het zwembad leggen.
Op dit moment is de buurt al behoorlijk in een soort oranje rep en roer. Voor mijn deur is een plek gereserveerd voor een zekere Beau en Humberto. Volgens mijn buurman is dit duo binnenkort werkloos. Ze deden iets onbenulligs bij de tv. Er wordt gefluisterd dat het best ingewikkeld kan worden omdat ze allebei ontroostbaar woedend zijn. Als stampende Repelsteeltjes gingen ze afgelopen weken tekeer. Het belangrijkste dat ze gaan verkopen is een megalomane, amper gebruikte desk waaraan de grootste duiders van ons land hun deskundige meningen hebben geventileerd. En dat in ruil voor sloten geld. Zeg maar oceanen. Wie we volgend seizoen gaan missen? Astrid Holleeder, Ben van der Burg, Floor Bremer, Ahmed Aboutaleb, Frank Evenblij, Lale Gül, Twan Huys, Gijs Rademaker, Sander Schimmelpenninck, Erben Wennemars en natuurlijk de onvermijdelijke Albert Verlinde. Zeg maar gerust: de crème de la crème van de Nederlandse televisie. Kan het land zonder hen? Hoe vorm ik binnenkort mijn eigen mening?
Niet alleen de desk wordt verkocht, maar ook de krukken waarop deze supersterren hebben zitten oreren. De kruk waar Albert met zijn roddelkontje op zat te draaien gaat weg voor de hoofdprijs.
De buurt is wel bang voor gedoe omdat recht tegenover deze Beau en Humberto een zekere Renze Klamer een plekje heeft gereserveerd. Hij schijnt op straat aan een ouderwetse talkshowtafel te gaan zitten en niets anders te willen doen dan keihard lachen. De twee ontslagen mannen zijn daar zo goed als zeker niet van gediend en de vraag is hoe ze dit oppakken. De wijkagent houdt een oogje in het zeil.
De ook in mijn buurt wonende Peter van der Vorst, de briljante bedenker van deze deskundigendesk, heeft besloten om zich op Koningsdag niet in de buurt van het duo te vertonen. Hij gaat een weekendje uitrusten in Loosdrecht.
Naast de vrolijke Renze heeft Jordi Cruijff een plekje geclaimd. Hij wil proberen om daar de huidige Ajax-selectie kwijt te raken. Allemaal? Ja!
Naast Jordi zit de goede oude Sjaak Swart achter een klein tafeltje en bij hem kan je een kaartje met een felicitatie schrijven naar Francesco Farioli, die binnenkort met zijn club FC Porto kampioen van Portugal wordt. Zo gauw het kampioenschap een feit is gaat Sjaak die felicitaties persoonlijk naar Francesco brengen en biedt hij hem namens alle supporters zijn excuses aan voor het feit dat zijn contract nooit verlengd is. Ook is er bij Sjaak een mogelijkheid om de heer Sven Mislintat schriftelijk te condoleren met de komende degradatie van zijn club Fortuna Düsseldorf die zo goed als zeker afdaalt naar de Duitse keukenkastjesdivisie. Namens Ajax gaat Sjakie hem zeggen dat wij Ajacieden weten wat hij voelt.
Koningsdag. Nederland is er klaar voor. Als u dit leest staat iedereen zijn meurende meuk alvast uit te stallen. Ik ben er niet bij. Al is het maar uit angst dat ik maandag met negen bier in mijn mik met straalbezopen types over het asielvraagstuk en wolven moet discussiëren. Ik ga lekker de teckel van mijn ex uitlaten.
