Het WK voetbal wordt komende zomer in drie landen gehouden. De Verenigde Staten, Canada en Mexico. Maar zijn die laatste twee tegen die tijd ook niet gewoon staten van Amerika? Dus dat er dan gewoon in één land gevoetbald wordt. Als dappere Donald een beetje in dit tempo doorstoomt dan is die kans groot. Hij staat op het punt om dit weekend Mexico binnen te vallen om daar met de drugskartels af te rekenen, waarna hij het net als Venezuela langere tijd wil gaan managen. En onderweg naar Groenland komt hij volgende maand met zijn leger door Canada, dus…
U denkt dat hij dat niet doet omdat hij van de FIFA uit voorzorg een of andere belachelijke vredesprijs heeft gekregen, maar van dat soort carnavalsmedailles trekt hij zich niks aan. Hij is druk met het wieden van het onkruid in zijn achtertuintje en we weten: dat doet dit soort dictators niet zachtzinnig.
Of de spelers van het Nederlands elftal nog zin hebben in dat toernooitje? Ik weet niet of u een beetje weet hoe zoet de wraak van een Mexicaans drugskartel kan zijn, maar neemt u van mij aan: onze jongens kunnen behoorlijk geblesseerd terugkomen. De plaatselijke maffia deinst er niet voor terug om een geheel nationaal team onthoofd in een spelershotel achter te laten. Of om een volle spelersbus in een ravijn te laten flikkeren.
Als gekleurde supporter zou ik ook drie keer nadenken of ik die kant opga. ICE is namelijk nogal op schot en ik begrijp dat dat geen jongens zijn die meedoen aan De Slimste Mens.
Over die categorie medeplaneetgenoten gesproken: heeft u ook zo genoten toen u deze week de feestvierders rond Oud & Nieuw met hun vuurwerkbazooka’s nog eens goed tekeer zag gaan? Vooral indrukwekkend hoe allerhande laffe gluiperds de hulpverleners met hun zware geschut in de rug aanvielen. Wat is er gebeurd dat we in dit vetgemeste landje zo geworden zijn? Wie is wie zo gaan haten? En waarom? Zelfs een pasgeborene werd gereanimeerd onder het genot van honderden strijkers. Willen we gewoon kapot? Zijn we het leven beu? Kunnen onze lifestylecoaches ons niet meer motiveren? Wordt het tijd voor een lekkere oorlog? Als we die willen dan is dat zo geregeld. De Russen komen graag en die hebben aan drie roestige sneeuwkanonnen meer dan genoeg. Een keer sneeuwschieten op Schiphol, een keer op Oudenrijn en een keer op Utrecht CS. Daarna ligt het gehele land tien dagen plat.
Wat dat betreft was het genieten deze week. Vooral de journalistieke paniek was topamusement. Het NOS Journaal liet een dame uren langs een snelweg kleumen en die mocht ons voor een decor van braaf rijdende auto’s vertellen dat er vanmiddag een file stond en dat de kans groot was dat dat rijtje auto’s morgenochtend terugkeerde. Daarna gingen we naar een verdrietige reporter op een of ander Centraal Station waar voorlopig geen trein ging rijden. Daarna naar Schiphol waar geen vliegtuig vloog. Achter de informatiebalie van de KLM stond slechts één schele stagiair de driehonderdduizend wachtenden te woord. Later vertelde de ceo van onze nationale trots op tv dat ze heldhaftig langs de rijen was gelopen om iedereen moed in te spreken. Dit in plaats van de mouwtjes opstropen en die ene stagiair te gaan helpen. Later zag ik ook nog de hoogste Schipholbaas een gestrande non troosten. Hier was uiteraard een camera bij. Stukje gewiekste pr. Heerlijk landje zijn we toch.
Maar de leukste sneeuwpop-up was deze week de tot prinses gemaakte Petra Brinkhorst die op tv in Indonesië het slavernijverleden van haar familie liep te ontdekken. Opeens begreep ze hoe het zat met het niet al te frisse koloniale verleden van haar familie en snapte ze het onrecht dat haarzelf in de Toeslagenaffaire was aangedaan. Lang geleden dat ik zo hard gelachen heb. Gelukkig kwam haar aandacht-orgelende dochter Eloise nog met het beetje ongelukkig gekozen woord ‘slavernij-watchparty’ op de proppen. Wat een zielig zootje is het toch. Gaan we toch nog lachend ten onder.
