Meer columns

Poepritsje

Het heeft wel wat zo’n rijke-mensen-carnaval op Ascot waar Max & Lex deze week in een droef koetsje werden rondgereden. Vooral die jaloersmakende hoed van duizenden euro’s op dat perfect gecoiffeerde hoofd van onze vorstin maakte een diepe indruk op de andere kakkersteefjes. Als je dat onzinnige bedrag van dat belachelijke hoofddeksel nou eens omzet in een humaan microkrediet voor een Afrikaanse sloebermoeder. Dan heb je minder kans dat die arme vrouw binnenkort hongerig onze kant op komt zwemmen. Tegelijkertijd vroeg ik me af of onze koning tijdens de paardenraces zijn verse kousenband om zijn kuit had.
 
Wat een baan, dacht ik toen ik ons koninklijk paar deze week een beetje schimmig door Engeland zag stommelen. Van wie moet dit? Wat is het nut? Wat is het doel? Vallen die twee niet af en toe in een bodemloze depressie? 
Begreep dat er ook weer heel veel Hollandse pers met het stel was meegereisd. Die moeten vastleggen dat deze onzin allemaal echt gebeurd is. Zelfs het NOS-Journaal had een heus kousenbandverslag. Als we hier nou eens op gaan bezuinigen bij de NPO. Op dit soort nepnieuws. Dat scheelt ons land jaarlijks miljoenen.

En dan kan de NPO van dat geld belangwekkende programma’s blijven maken. Zoals de deze week uitgezonden onthutsende docu Opstandelingen over het Noord-Hollandse Bergen. Daar was een stukadoor uit een schuur gezet omdat hij daar niet in mocht wonen. Geen idee of de gemeente gelijk had, maar de stukadoor pikte het niet en ging na zijn vertrek maar eens kijken of de wethouder zelf wel zo legaal woonde. Dat bleek niet echt het geval. Dus gelijke monniken gelijke kappen en de wethouder kon vertrekken. Maar daarmee was de zaak niet klaar. De stukadoor was namelijk echt boos en ging vrolijk verder. Hij stuitte op een hoop vriendjespolitieke corruptie binnen deze keurige gemeente. Met alle gevolgen van dien. En het leuke is: hij is nog steeds niet klaar. Of liever gezegd: hij is nog maar net begonnen. En ik vind het eerlijk gezegd wel mooi. Het doet een beetje denken aan de Amsterdamse broertjes Slewe die een aantal jaren geleden in de keurige oud-geldgemeente Bloemendaal een landgoed kochten en op een principieel onwelwillend college van burgemeester en wethouders botsten. Oud geld pruimt nouveau riche niet. Met als dieptepunt dat de bekakte burgervader proestend van het lachen de brief vol taalfouten van een van de dyslectische broers in het openbaar hardop voorlas. Uiteraard tot hilariteit van de luisterende kakkers. Onvervalste corpsballenhumor die deze burgemeester uiteindelijk duur kwam te staan. De broers waren namelijk kuitenbijters en lieten niet los. Niet veel later kon de burgemeester vertrekken. Net als een zootje andere plaatselijke politieke kneuzen. Het dorp, waar het riekende dossier inmiddels zo goed als gesloten is, wordt nog misselijk als ze aan de broers denken. Die wonen inmiddels rustig op hun landgoed.

En daar doet deze Bergen-affaire aan denken. Woensdagavond zagen we niet hoe het afliep. Want de zaak is nog niet afgelopen. Nogmaals: de stukadoor is nog maar net begonnen. Er valt de komende tijd nog een hoop te lachen aan de leestafel van dorpscafé Het Huis met de Pilaren. En ik vrees dat er langs de mooie Ruïnekerk nog wel wat koppen komen rollen.

En ik ben gek op rollende koppen. Net als op de kop van de sneue wethouder uit Diemen die donderdag iets te diep in zijn flesje GHB had gekeken. De arme jongen gonsde vrijdag over het internet en zit voorlopig timide thuis. In zijn eikeltjespyjama mag hij heel braaf strafregels borduren. Iets met: ik mag geen agenten in de bek spuwen!!
Is het het weer? En nou moet het nog echt warm worden. Het wordt de komende dagen tropisch. Ben dus jaloers op Maarten van der Weijden die lekker drie dagen in het water ligt om de kanker de wereld uit te zwemmen. Niets dan lof voor deze man. Hoewel? Eén klein puntje: Maarten, wil je nooit meer het woord poepritsje gebruiken? Ik krijg het namelijk niet uit mijn kop.

 
Website door Just