Meer columns

Lobbytroela

Gisterochtend moest ik vooral lachen om de route die de boze boeren met hun trekkers hadden gekozen om in Zandvoort bij het circuit te komen. Over het strand. Toch indirect een tip van onze pandjesprins. Die probeerde dat al eerder voor elkaar te krijgen. Boerenslim heet dat. De boze agrariërs hebben trouwens niks tegen de Grand Prix, maar willen eerlijker prijzen van de Jumbo, een van de sponsors van het feestje. Autoracen is een hobby van de baas van deze club. Vandaar. Inderdaad een goed moment om de directie nog even met hun opgewonden neuzen op de feiten te drukken. Miljoenen voor Max is prima, maar ook de piepers en de spinazie mogen normaal worden afgerekend.

“Boer zoekt jou” zal iemand tegen de Jumbo-baas gezegd hebben en daar is ongetwijfeld hartelijk om gelachen op het vip-dek, waar iedereen net het genderneutrale mantelpakje van Lewis Hamilton stond te bewonderen. Vroeger was dat autoracen nog een sport voor echte mannen, die niet keken op een dooie coureur meer of minder.

Onderhand legde Cora onder het genot van een glaasje bubbels aan een aantal autosportliefhebbers uit dat zo’n demonstratie niet de manier is om bij het establishment je gelijk af te dwingen. Je moet lobbyen. Op dit soort feestjes de juiste persoon iets in het oor fluisteren. De zachte manier om je doel te bereiken. En wel opletten. Niet tegen iemand zeggen: “Wat ben je lekker bruin. Vakantie gehad?” Voor je het weet woont hij naast Tata Steel.

Wie Cora is? Dat is Cora van Nieuwenhuizen, de nieuwe lobbytroela van de energiesector. Maar die was toch minister? Zo stond ze wel op de loonlijst, maar niemand had daar last van. Nu is ze weg. Van de ene op de andere seconde was ze foetsie. Zonder gezondheidsklachten zoals mevrouw van Ark.

Ja, ze wist het natuurlijk al een tijdje, maar ze moest even een moment kiezen waarop niemand oplette. Dus ze deed het toen de teleurgestelde schooljuf Mariëtte Hamer haar sprankelende eindrapport zat te tikken, Sigrid Kaag bezig was met haar schaamrode reparatiereisje naar de buren van de Afghanen om daar nog zoveel mogelijk levens te redden en Mark zelf op democratiecursus was bij de Raad van State. Hem werd daar uitgelegd dat staatssecretarissen geen lid van het parlement kunnen zijn. De Kamer controleert de regering. Alleen in noodgevallen mag dat. Hij schijnt gezegd te hebben: “Dat zijn we toch?”

Maar Cora dacht dus: dit is een mooi moment om weg te sneaken. Daarbij hoopte ze dat de parlementaire pers druk zou zijn met de mondkapjescriminelen Sywert van Lienden, Bernd Damme en Camille van Gestel. Die zouden namelijk vanaf 1 september praten over de manier waarop ze hun miljoenen aan de snakkende Zorg zouden schenken. Maar ik denk dat die glijers dat over het weekend hebben getild. Welk weekend? Welke september zult u bedoelen. Misschien hebben ze een bloemetje naar de overspannen Tamara van Ark gestuurd.

Maar terug naar Cora. Zij heeft er in haar ambtsperiode werkelijk niks van gebakken. Alleen de Kamer glashard voorgelogen over de rol van Halbe Zijlstra in die schimmige granulietaffaire. Als je in de Kamer gaat staan jokken over die beroepsfantast, die in zijn gloriejaren nog wel eens bij de Poetintjes aan de thee zat, dan maak je het wel dubbelbont.

Maar Cora is na bijna vier jaar scharrelen op het ministerie vertrokken met een telefoon vol belangrijke nummers plus een stuk of wat loodgieterstassen met geheime kabinetsplannen. Daar gaat ze de Russische gasmaffia en de andere energiereuzen heel blij mee maken. 

Rutte heeft er inmiddels twee lettergrepen aan vuil gemaakt. Hij was duidelijk blij dat hij haar kwijt is. Letterlijk zei hij: “Het scheelt wachtgeld en het kabinet zit er ook wel erg lang!” Even dacht ik dat hij toen namens het Nederlandse volk sprak. 

Maar Mark is zijn gevoel voor humor nog niet kwijt. Toen een journalist zei dat de overstap van Cora moreel gezien echt niet kon, antwoordde hij: “Moreel? Moreel? We zijn van de VVD! Eerst lekker racen!”

 
Website door Just