Meer columns

Kwetsbaar

Minister Koolmees heeft deze week een bijna eenendertig jaar oud mopje van mij verteld. In de Kamer. Tijdens een pensioendebat. Hij introduceerde het als een ‘slechte grap van Youp van ’t Hek’ en vertelde hem vervolgens abominabel na. De clou bleef half aan zijn gehemelte plakken. Maar Kamervoorzitter Arib verstond de hakkelende minister goed en reageerde als een dronken kerstman met ‘ho-ho-ho’. Om daar onmiddellijk aan toe te voegen dat dit soort humor echt niet meer kon. Te seksistisch. Te vrouwonvriendelijk. Zelf zie ik het als een juweeltje. Een parel uit mijn rijke oeuvre. Maar ik ben helaas ingehaald door de tijd. Ik twijfel of ik zo’n conference dit jaar nog wel moet doen. Ik vrees dat ik te grof ben geworden en op te tere zieltjes trap. Dat ik te veel landgenoten kwets en onnodig pijn doe. Zoals de nertsenfokkers, de ultieme dierenvrienden die dit jaar zo’n verschrikkelijk groot verlies hebben geleden. Die kijken op oudejaarsavond naar de duizenden lege kooien waar ze die lieve diertjes normaal massaal in vertroetelden.

Ook de rest van de Kamer mompelde trouwens overduidelijk afkeurend na het misplaatste ministersmopje, waarna Koolmees als een betrapte schooljongen schutterde dat hij twaalf was toen hij het geintje voor het eerst hoorde. En dan heb je nou eenmaal een ander gevoel voor humor. Toen had hij er wel om moeten lachen. Hij ging diep door het stof en werd nog net niet de Kamer uitgestuurd, maar moest wel een uurtje in de hoek staan.

Om welk grapje het precies ging? Ik ga het niet herhalen. Uit angst dat ik op Twitter virtueel gelyncht wordt. Of omdat het de krant te veel abonnees gaat kosten. Zoals ik ook bang ben dat een of andere domme glazenwasser mijn huis op het internet zet en daarna al mijn ruiten worden in gekinkeld. Dat is trouwens ook weer zielig voor die glazenwasser. Die heeft dan niks meer te lappen.

Of ik nog gelachen heb deze week? Bijna alleen maar. Vooral om het treurige trio van het CDA. Allereerst om de overwinnaar Hugo die door Wopke openlijk in de steek was gelaten. Plus dat hij ook nog eens een smerig spelletje met IC-bedden had gespeeld. Dan Pieter Omtzigt die bedremmeld naar Hugo stond te staren, terwijl hij natuurlijk wel wat beters te doen had. Bijvoorbeeld zijn tanden zetten in het belastingdossier van een obscure stichting die op slinkse wijze geholpen was door onze zogenaamd rechtlijnige Wopke. Die Hoekstra komt toch niet uit Limburg? Kortom: ellende in de top van deze partij, die overduidelijk iets heel anders had willen uitstralen dan een wat achterbaks clubje gereformeerden. Het enige dat ze hebben opgewekt is een diep soort meelij.

Net als de Nijmeegse burgemeester Bruls, die deze week moest toegeven dat hij inderdaad denkt dat het best ingewikkeld is om tegen hooligans te zeggen dat ze niet mogen schreeuwen tijdens de voetbalwedstrijd. Wat een schitterende conclusie na al die maanden vergaderen. Het zang- en schreeuwverbod is dan ook alsnog opgeheven. Bruls is trouwens een leuke naam in dit geval. Ik had in mijn fantasie al wat vrolijke beelden bij de dienstdoende voetbalclubmedewerker die de F-Side van Ajax of de harde kern van Feyenoord rustig zou gaan uitleggen dat er bij een doelpunt alleen ‘hoera’ gefluisterd mag worden. Of, zoals Jaap van Dissel onlangs zei, dat er bij grote blijdschap uitsluitend op de knop van een toetertje gedrukt mag worden. Dit soort adviseert de wereld in tijden van Corona. Daar mag je toch besmuikt om lachen?

Net als om de vorige koning Hugo Carlos van Spanje, die meer dan zestig miljoen euro van zijn bij elkaar gejatte smeergeld aan een van zijn duizend maîtresses heeft geschonken. Dat is toch ronduit zielig voor die 999 andere mokkeltjes? Het is gewoon niet eerlijk! Onze eigen Willy heeft inmiddels uitgerekend dat die zestig miljoen wel dertig nieuwe speedboten zijn.

Nee, ik ga oudejaarsavond erg op mijn woorden letten. En niemand kwetsen. We zijn namelijk een te beschaafd land op alle fronten.

 
Website door Just