Meer columns

Handen wassen

Donderdag was ik bij Ajax-Getafe. Het hoogtepunt van de wedstrijd viel in de eerste helft. Dat was het moment waarop bekend werd dat ook Nederland zijn eerste officiële Coronapatiënt had. Eindelijk! Hè hè we deden mee. Een Brabo met een bloedhekel aan Brabo’s. De man kwam kuchend uit Lombardije en besloot om op twee plekken carnaval te vieren. Lallend in de polonaise. Dan wil je ze echt ziek hebben.

De spelers van Getafe leken ook besmet. Ze gingen om de haverklap op het gras liggen. Waar Ajax weer hondsdol op reageerde. Aandoenlijk.

Mijn tribunebuurman vertelde mij dat er een kans is dat door Corona het Song Festival niet doorgaat. En de Grand Prix staat ook op losse schroeven. Ik vond het allebei goed nieuws. Vooral voor de broedende vogels in het beschermde natuurgebied tussen Noordwijk en Zandvoort. Wel zielig voor die huisjesmelkende brilprins.

In de rust maakte ik gebruik van het toilet in de Johan Cruijff Arena. Ik stond daar met een paar duizend man te pissen en was de enige die na afloop zijn handen waste. Maar dat kan natuurlijk ook komen omdat Halina Reijn in De Wereld Draait Door handenwasles had gegeven. Toen ik dat zag waande ik mij even in een kinderdagverblijf. Dat hurktoontje gaf exact de stand van het land aan. De eerste Nederlandse Corona-patiënt. Het ging er niet zozeer om wie het zou zijn, maar vooral wie hem of haar als eerste zou melden. Wat is ons nationale journaille blij en opgewonden. Hun leven heeft opeens weer zin. Overal virusdeskundigen en epidemiologen met adviezen en analyses. Een meneer van een prepshop vertelde dat de gasmaskers uitverkocht waren. Ik dacht: het was carnaval idioot!

Dinsdag ontplofte ik bijna van geluk toen ik op de radio een bekakte dame hoorde vertellen dat het zowel bij het RIVM als bij de GGD een ongeorganiseerd soepzootje was. Hoe ze dat wist? Ze had beide organisaties gebeld. Niet omdat ze ziek was of zich over iemand zorgen maakte, maar omdat ze wilde weten hoe het zat. En daarna belde ze naar de radio om haar hete aardappel door de ether te horen schallen. Ik dacht aan de mensen bij de GGD en het RIVM die geen tijd hadden voor hun echte werk door dit soort Gooise bemoeimutsen. Daarna hoorde ik een Drentse deerne wier dochter op wintersport een skileraar een hand had gegeven en deze Oostenrijker had een moeder met een nieuwe vriend en die vriend had een stiefzuster met een winkel in Bergamo. Moest de dochter zich laten testen? Ze kreeg een lang en bloedserieus antwoord van een deskundige die hoorbaar genoot van zijn finest hour. Hij was op de radio en sprak luid en duidelijk in zijn erectie.

De commotie is ronduit fascinerend. Terwijl dat virus niets anders is dan een stevig griepje met een iets hogere kans op de eeuwige jachtvelden. God, Allah en hun collega’s zullen er wel een bedoeling mee hebben. Een soort opruiming. Alles moet weg. Sommige verpleeghuizen snakken trouwens naar het virus.

En sinds deze week is doodgaan ook nog eens een stuk goedkoper geworden. Een Amerikaanse firma adverteert dat ze je voor niks komen ophalen. Geen kist. Geen cake. En geen duur graf waar toch nooit iemand komt. Er is ontsteld gereageerd op de advertentie. Kamervragen zelfs. Hoezo? Andere lijkenboeren met een oven en een kerkhof mogen toch ook adverteren?

Hoe mijn uitvaart gevierd wordt? Ik zit in de Corona-risicogroep, dus ik moet het nu wel weten. Ik weet vooral hoe ik het niet wil. Ik hoef geen 21 hartsvrienden die me toespreken in een overvol theater. En absoluut geen Bill Clinton. Ik heb het over die engerd die samen met Prins Andrew de fijnzinnige bakvisfeestjes van Jeffrey Epstein vierde. Geestig dat die Andrew in tegenstelling tot zijn neefje Harry nog steeds prins genoemd moet worden.  Over handen wassen gesproken.

Soms snakt de wereld naar een rechtvaardig doch meedogenloos virus.

 
Website door Just