Meer columns

Boeren op stand

Vorige week schreef ik zacht verbijsterd over martelende sportouders die de jeugdjaren van hun kroost verknallen, maar toen was ik nog niet op de hoogte van de volwassen vlogdebielen die hun kinderen dagelijks op YouTube stompzinnige cadeautjes laten uitpakken. En die dit kindermisbruik bij Matthijs schaamteloos komen opbiechten. Miljoenen kleuters kleven dagelijks aan de iPad om deze commerciële onzin in hun kleine koppies te proppen.

Ik begin die vader uit Ruinerwold steeds beter te begrijpen. Hou je kinderen zo ver mogelijk weg van deze gruwelijke werkelijkheid. En wat geestig dat die maffe Moony geholpen werd door een Oostenrijkse klusjesman. Die Oostenrijkers hebben de meeste ervaring met het dumpen van kinderen in kelders.

In die negen jaar was de politie een paar keer bij die idioten aan het hek geweest. Ze hadden iets gehoord over drugs. Of ze even mochten kijken? Nee, dat mocht niet. Er was daar niks. En toen gingen de Drentse koddebeiers gezellig op huis aan. Ik denk dat de gehele Brabantse maffia hun laboratoria morgen nog naar Drenthe verplaatsen. Lekker veilig tussen de boeren daar. En zonder dat er ooit een agent naar binnen wil!

Over boeren gesproken: Je kunt veel over ze zeggen, maar niet dat ze niet altijd aan het werk zijn. En hard aan het werk. Neem nou het Haagse Malieveld. Hadden ze woensdag in een paar uur prachtig omgeploegd. Alsof ze aan die politieke comapatiënten van het Binnenhof wilden laten zien wat echt werken is. Zo steken wij boeren de handen uit de overall! Wat ze daar nu gaan zaaien? Mij lijkt een wietplantage het gezelligst en ook het meest symbolisch. Als juichend uithangbord van ons jarenlange gedoogbeleid. En als economisch voorbeeld. Het is volgens mij het enige gewas dat nog wat oplevert. Uiteraard met een stevige Europese landbouwsubsidie.

Gisteren probeerde ik aan een Amerikaanse vriend uit te leggen hoe de hooivork precies in de steel zit. Dat was nog best een klusje omdat hij zich de laatste dagen te goed vermaakt had in een paar Amsterdamse smart- en coffeeshops. Daarbij heb ik als eenvoudige stadsjongen dat hele stikstofgereutel en fosfaatgedoe nog niet echt lekker onder de knie. Wie wel? Dus het werd een warrige conversatie.

Ik begon over het onlangs verschenen rapport van de commissie-Remkes, waarop hij vroeg of dat dezelfde Remkes is als de huidige burgemeester van Den Haag. Ja dus. Hij keek verbaasd. Ik legde hem uit hoe piepklein ons landje is en dat we maar een handjevol kundige politici hebben. Zeker bij de VVD, waar de meeste stoethaspels telkens weer binnen een paar uur moeten opzouten. Ik legde mijn vriend het drama-Krikke uit. Hij kende haar. Hij had knetterstoned naar beelden van de Haagse nieuwjaarsfik zitten kijken en vroeg zich af of die Krikke zelf ook gebruikte? Goed stadje dat Den Haag. Hoewel?

Of het waar was dat ons land tegen die arme boeren het leger had ingezet. En of zoveel machtsvertoon tegen die paar luizige vrachtwagens niet een beetje overdreven was? Ik legde hem uit dat die paar vrachtwagens ons leger was en dat de arme boeren op de trekkers zaten. Hij dacht dat het precies andersom was. Hij vond dat onze soldaten met hun dure trekkers probleemloos orde op zaken konden stellen in Noord-Syrië. Zulke dure tanks!

Hij bleef verbaasd over de petten van Remkes. Zo’n klein benauwd landje. Daarbij had hij ook nog een foto van de opgevouwen poldervedette Peter R. de Vries gezien. Peter in een vliegmachine van een prijsvechter. Peter zat krap en had daar boos over getwitterd. Ja, als je weinig verdient, moet je je als slachtvee over de wereld laten vervoeren. Er komt binnenkort een landelijke televisieactie met de titel Peter verdient beter!

Daarna vroeg mijn vriend of ik zelf weleens iets gebruikte? Nee. Hooguit een wijntje. Waarom niet? Ik fluisterde: „Turnouders, vlogdebielen, de schnabbelkont Remkes, woedende doodskistboeren, ons krachtige leger, opgekrikte vreugdevuren, goedgelovige koddebeiers bij een Drentse kinderboerderij. Voor een aangenaam leven heb ik echt geen hulp nodig!”

 
Website door Just